A Dream Subprime




Who hast not heard of that elusive stone?
That agelong dreams of alchemists adorned?
Blessed they were to learn it doth exist
When the stage it took come 2006
And all the waste that smelt the foulest was
Liberated; given a second cause
If believe thou did all that thou were told
Envy would the sun the sight of thine gold
Of which two years on was still surfeit
When doubt brought the blind glut to defeat
The spell was broken; the illusion lost
The warmth of opulence was killed by frost
The gold thou held was a curse in disguise
A pin in wait for every bubble lies.

Comments

  1. राजश्री बामOctober 31, 2019 at 12:44 AM

    आदित्य, कवितेचा आशय,वापरलेले शब्द व यमक रचना फार छान आहे

    ReplyDelete
  2. मिलिन्द बामOctober 31, 2019 at 9:40 PM

    Wow, couldn't (and still can't) imagine that there would be a poem on this topic

    ReplyDelete
  3. AshishOctober 31, 2019 at 10:01 PM

    Woaaaaah!! That's really cool..loved it

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

माय

“हो, आहे ना माझा एक ब्लॉग. मी लिहितो माझ्या प्रवासांबद्दल, अनुभवांबद्दल, डोकं फिरवणाऱ्या आधिभौतिकातल्या प्रश्नांबद्दल…” “ओह!!!” “त्यावरच्या नव्वद टक्के गोष्टी मराठीत आहेत,” “ओह….” अर्थातच, वरच्या दोन्ही ‘ओह’ मध्ये फरक असतो. उत्कंठेच्या फुग्याला टाचणी लावायच्या आधीचा आणि नंतरचा असे ते दोन उद्गार असतात. हा संवाद अगदी अशाच प्रकारे मी पुण्यातच एका नव्या नोकरीला लागल्यापासून चारपाच वेळा तरी घडला असेल. गेल्या काही वर्षांत मी माझी हे सांगण्याची शैली पुष्कळ सुधारली होती; नुसतंच “माझा ब्लॉग आहे. वाचा हं!” असं म्हणायच्या ऐवजी त्यांना आधीपासून रस असलेल्या एखाद्या विषयावर जरा चर्चा करून मग “यावरच मीही काहीतरी लिहिलंय,” असं म्हणून त्यांना उद्युक्त करण्याची कला मला आता जमली आहे. सुदैवाने या नव्या नोकरीच्या ठिकाणी आधिभौतिकात रस असलेले खूप जण निघाले म्हणून त्यांना वाचकांच्या गर्दीत आणणं सोपं झालं, पण काही क्षणांपुरतं. बहुतांश गोष्टी मराठीत आहेत हे ऐकल्यावर त्यांचा उत्साह ओहोटीसारखा ओसरताना मी पाहू शकत होतो.  अर्थात यात त्यांची काही चूक नव्हती कारण मराठी त्यांच्यापैकी काहींची मातृभाषा नव्...
Read more

अदृश्य सोबती

तो बुटका माणूस वयाला न शोभणाऱ्या उत्साहाने खोलीत सगळीकडे फिरत तिच्यातल्या गोष्टींच्या जागा बदलत होता आणि त्याच्या सगळ्या हालचाली शांतपणे बघत मी आरामात कोचावर पसरलो होतो. फक्त एक विकेंड आणि तोही फक्त ‘हवेचा बदल’ या शुद्ध हेतूने लंडनच्या बाहेर पडताना एवढ्या अठरापगड गोष्टी घ्यायची काही गरज होती का असं मी न राहवून विचारलंच. त्यावर त्याने नेहमीप्रमाणे माझ्याकडे सहज दुर्लक्ष केलं आणि खोलीत उत्साहाने बागडणं चालूच ठेवलं. माझ्या अस्तित्त्वाची त्याने दखल न घेणं किंचित टोचतं खरं, पण माझा प्रश्न नेहमी एवढा उघडउघड पडेल असा असतो की कोणीतरी तो हमखास विचारतंच आणि मग मलाही आपोआप माझं उत्तर मिळून जातं, त्यामुळे मी हे सगळं फार मनाला लावून घेत नाही. पण एवढ्या धाडसी घटना एकत्र अनुभवल्यानंतरही या माणसाने आमच्याबरोबर लंडनबाहेर यायला तो कुणाला विचारतोय तेही मला आधी सांगू नये म्हणजे जरा फारच झालं. स्वतःला जगातला सर्वोत्कृष्ट गुप्तहेर म्हणवणाऱ्याला या हर्क्युल पॉइरोला माझ्या चेहऱ्यावर ठळक लिहिलेली नाराजी दिसू नये? त्याने फोन उचलला तसं मात्र मी त्याच्या संभाषणाकडे लक्ष देऊ लागलो आणि त्याने अनपेक्षित...
Read more

Dubai Diaries Special Edition: कमलपुष्प

नाही पंक, नाही पाणी, तरी उमलले कमळ असे  तीन दिशा, नऊ पाकळ्या, ते सर्वांगाने मोहक दिसे.  मृत्तिका न खाली कोठे, असतो केवळ सिकतेचा थर  त्यातून परि खुलून आले हे कमलपुष्प त्या मरुभूमिवर. वाळवंटातून त्या भटकती पांथस्थ अनेक लहानमोठे  दिवस गेला सरून तरी मार्ग हरवलासे वाटे थकल्या नयनांना मग दिसती क्षितिजावर सहस्त्र तारे  सर्वांहून उतुंग उभे असे कमलपुष्प ते चकाकणारे मृगजळ भासेल कुणाला परि आभास हा मुळी नसे  गेले योजने दूर सात तरी गंध तयाचा पोहोचतसे गंधाने त्या केवळ एका थकव्याचा साऱ्या पडे विसर  खुणावते फिरुनी फिरुनी, हे कमलपुष्प त्या मरुभूमिवर कथा दशकाधीची, रिक्त होती ती भूमि जेव्हा  प्रयासाने खणून खोल पुरला तेथे अमूल्य ठेवा. आरंभली मग उभारणी इंच इंच त्या पायावर असे परि त्या भूमिकडे सदा सूर्याची नजर   प्रतिकूल होती अवस्था सारी; कामही ते सुसह्य नसे तरी प्रतिमा त्या सुमनाची मनांवर साऱ्या विलसतसे जिद्दीने दुर्दम्य तयांनी दूर केले सारे अडसर  अन् शून्यत्वातून प्रकट जाहले, हे कमलपुष्प त्या मरुभूमिवर...
Read more